Kwieke oude man

Wie geregeld de trainingen van RKC Waalwijk bezoekt, treft op het veld tegenwoordig een kwieke oude man aan. Met heel witte benen, korte broek en korte witte sokken. En daarboven een markante, zwetende kop. Pretoogjes lachen je toe, een beetje verscholen achter een karakteristiek brilletje.

Het gaat om Geert van de Wiel, 71 jaar inmiddels, die als geen ander benen kan kneden. In het verleden was hij verzorger bij Willem II, bij NAC, bij Wuustwezel in Belgie. En nu springt de inwoner van Sprang-Capelle in Waalwijk even bij.

Van de Wiel is er nog een van de oude stempel. Altijd spieden zijn ogen naar voetbalhumor. De hele dag rollen er anekdotes uit zijn rijke voetbalverleden over zijn lippen.

Talloze malen vertelt hij wat hij een nog jonge Marc Overmars flikte. Die wilde ook wel eens lekker onder handen genomen worden. Maar dat ging bij Van de Wiel niet zomaar. Hij zette Overmars tegen een muur in de massagekamer. Die moest zijn armen omhoog doen en de handen openen en sluiten. Drie kwartier lang liet hij de voetballer die bewegingen maken. Want voor een van zijn massages dienden de spieren wel eerst opgepompt te worden.

Van de Wiel is ook de man van zwarte schoensmeer die hij op onwetende benen aanbracht. Een oudere supporter meldde zich eens bij hem. Hij had last van zijn kuitspier. En dus smeerde Van de Wiel, behulpzaam als hij is, er de ‘magische zwarte zalf’ op. Weer een tevreden klant. Want de man meldde een dag later dat het zalfje goed geholpen had. Hij kwam nu een potje van het wondermiddel halen voor zijn vrouw. Die had nogal last van haar rug, vandaar.

Van de Wiel voerde ook eens een onvergetelijke act op bij de bekerfinale tussen NAC en NEC. Van beide clubs lag een speler geblesseerd op het veld. Het was al snel duidelijk dat de wegen van beide verzorgers elkaar zouden kruisen. Omdat het in de sport nu eenmaal om winnen gaat voerde Van de Wiel op weg naar zijn patient de snelheid nog even op. Een frontale botsing was het gevolg. Beide verzorgers rolden met hun koffertjes en waterzakken over het veld.

Het was niet de enige keer dat de kleurrijke man averij opliep. In zijn tijd bij Willem II bestormde hij het veld. Maar na een tiental meters zeeg hij ineen. Zweepslag. Hij moest per brancard afgevoerd worden.

Sinds die dag is Van de Wiel niet meer een van de snelsten. Maar voetballers laten zich nog graag door hem masseren. Nadat ze natuurlijk hun spieren opgepompt hebben. De humor is er nog altijd.