« Feskens en Faldo | Hoofdmenu | Geen vaantje »

woensdag, 13 januari 2010

Geen Wuppertal

 

Het zonnetje is terug in Turkije. Met een brede glimlach sloeg RKC Waalwijk een uitnodiging af om tegen Wuppertal te spelen. Het is niet zo dat de Waalwijkers het niet tegen de Duitse ploeg op durfden te nemen. Maar nog een wedstrijd paste eenvoudigweg niet in het schema. Een verstandige beslissing. De verzorger van de Duitsers stapte net in de lift met een onbestendig doosje waarop geschreven stond: ‘leistungs elixer’.

Elke training op Turkse bodem wordt weloverwogen samengesteld. Bij sommige oefeningen krijgt een paar spelers een hartslagmeter om. Fysiotherapeut Sjors Hofmans – zelf in het verleden doelman van de jeugd van JVC Cuijk en Haps – kan dan op een computer de hartslag aflezen. En hij kan ook zien hoe snel de spelers van inspanningen herstellen, kortom hoe ze er conditioneel voorstaan. De trainersstaf kan zo meten of de prikkels die tijdens de twee en vaak drie dagelijkse trainingen worden toegediend afdoende zijn.

Twee echte wedstrijden in 24 uur zou een te grote belasting zijn voor de spelers. RKC heeft in Turkije de beschikking over maar twintig veldspelers. Dat is een vrij beperkte groep. Fouad Idabdelhay miste een training wegens spierklachten, maar sloot inmiddels weer aan. Kemy Agustien bleef uit voorzorg aan de kant. Hij had last van zijn achillespees. Benjamin de Ceulaer doet - na zijn liesoperatie – inmiddels weer voluit mee aan de trainingen. Het herstelproces loopt sneller dan verwacht. Dat is meegenomen. Die fitte groep wil Brood vooral koesteren.

De spieren van de spelers krijgen nogal wat te verduren tijdens zo’n trainingskamp. Daarom is de warming-up voor de trainingen steeds uitgebreider. Echt noodlot is RKC tot op heden bespaard gebleven. Vitesse moest doelman Velthuijzen naar huis sturen. FC VVV zag zijn Japanse aanwinst afhaken met een beenbreuk. Een ongelukje zit in een klein hoekje.

De spelers van RKC kregen weer een standloop voor de kiezen. Eenmaal op het trainingsveld was er een partij tussen de basiself en de reservekrachten. Die begonnen met een man minder maar kwamen wel met 0-1 voor door een eigen goal van Wouter Gudde. Boerrigter maakte – toen de A-ploeg in ondertal was, gelijk.

Uiteindelijk leverde de trainingspartij een 1-3 zege op voor de reserves, die versterkt waren met de centrale verdedigers Wouter Gudde en Gijs Luirink. Eddy Vorm en Roald van Hout tekenden voor de doelpunten. De laatste oefenvorm leverde een aardige discussie op tussen hoofdtrainer Ruud Brood en zijn assistent Adrie Bogers. Die had de middenvelders van de partij in ondertal opdracht gegeven door te schuiven. Daar maakte de reserves dankbaar gebruik van.

Brood oordeelde dat je met een man minder wat behoudender moet spelen. De hamvraag is echter wat je wil bereiken. Moet je in ondertal toch proberen te winnen of juist consolideren. Omdat die doelstelling niet duidelijk geformeerd werd hadden beide trainers gelijk.

De mooiste mededeling volgde aan het eind van de lunch. Brood gunde zijn selectie een vrije middag. Er komen nog zware dagen genoeg met een training en de wedstrijd tegen FC VVV en het sponsorfeest aan het eind van een slopende reisdag.

Posted by Wilber Hack on januari 13, 2010 at 01:04 nm | Permalink

TrackBack

TrackBack URL van dit bericht:
http://www.typepad.com/services/trackback/6a0105359bb6b8970c0120a7cd2886970b

Listed below are links to weblogs that reference Geen Wuppertal:

Reacties

Laat een reactie achter