Geen imitatie

Niet van echt te onderscheiden. Dat moest de oefenwedstrijd van RKC Waalwijk tegen Kozakken Boys worden. Trainer Ruud Brood benaderde het voor de vaste reserves, aangevuld met een paar jeugdtalenten, alsof het een echte competitiewedstrijd betrof. De trainer deed zijn tactische voorbespreking. De warming-up was normaal. Zelfs het scorebord werkte. ,,Je moet zo'n wedstrijd serieus benaderen. Anders wordt het te vrijblijvend en heeft het allemaal niet zo'n zin", zo verklaarde de trainer. Zelfs de muziek was identiek aan die bij elke thuiswedstrijd wordt gedraaid. Om even voor half acht kwam teammanager Henk van Delft naar buiten om zijn hand op te steken. Dat doet hij niet bij wijze van groet. Het is het teken dat boven in het stadion de muziek gestart moet worden die ook bij elke thuiswedstrijd bij de opmars van de matadoren klinkt. Maar deze keer zat er een klein foutje in de regie. Beide ploegen stonden al in de gang opgesteld. Maar de scheidsrechter bleef nog even in zijn kleedkamer wachten. Even later was het dan zover. Op de eretribune zorgden de spelers van RKC en het bestuur van Kozakken Boys voor een waarheidsgetrouw decor. De rest van de toeschouwers, toch nog ruim driehonderd in getal, zat op de plek waar normaal de 'harde kern' van RKC de ploeg verbaal ondersteunt. Dat het oefenpotje de ambiance kreeg van bijvoorbeeld een ADO Den Haag - Ajax had RKC volledig aan Michel Langerak, de trainer van de ploeg uit Werkendam, te danken. Die had Dennis Netten een basisplaats gegeven, een - overigens uitstekende - doelman met het postuur van Jeroen Verhoeven en dan nog een beetje meer. En dus klonk het bij elke doeltrap: 'Pizza'. Het was allemaal zo waarheidsgetrouw dat het combinatieteam van RKC - net als het eerste een dag eerder tegen NEC - besloot met 2-0 te winnen.