Het matloze tijdperk

Wetenschap is cijfers. Onderzoekers maken graag gebruik van ondersteunend materiaal. Daarom is het  aardig eens een onderzoek te doen naar de effecten van het matloze tijdperk bij RKC Waalwijk. De uitkomsten zijn onthutsend.

Vorig seizoen, voor de thuiswedstrijd tegen Helmond Sport, nam RKC het zogenaamde knuffelkleed in gebruik. Spelers konden elkaar daar na een treffer eens lekker mee verwennen. Het kostte enige aanpassing. Het openingsduel met kleed leverde maar een treffer op. In het thuisduel tegen Go Ahead hadden de spelers geen zin om elkaar te vertroetelen. Maar zo'n kleed, het went snel. Na de 7-0 zege op RBC Roosendaal dacht niemand dat het nog ooit zou verdwijnen.

Maar wat schetst te verbazing. De kleden werden bij opbod verkocht. Niet aan Donny de Groot bijvoorbeeld, dat er heel wat knuffels in ontvangst mocht nemen. Bavaria deed het hoogste bod, gevolgd door een van de mannen van Ben de Graaff. Een tapijt vloog zelfs de provinciegrens over en ligt nu op de slaapkamer van een jongetje in Haarlem. Dat scoort - zo zeggen ingewijden - aan de lopende band. En op een kleed zat zo de sleet dat het uit de veiling werd teruggetrokken.

Het kleed is zelfs helemaal geen rage meer. Je kunt ze nog steeds via Desso bestellen. Maar geen Waalwijks bedrijf zag er brood in. Ook Yab Yum, Sauna Diana en die tent langs de A16 lieten het afweten, terwijl knuffelen daar toch schering en inslag is.

Terug naar de cijfers. RKC scoorde in de zeven wedstrijden dat er kleden achter beide doelen lagen 21 treffers. Dat is een gemiddelde van 3.0. In de eerste vijf wedstrijden van dit seizoen - zonder knuffelkleed - werd maar zeven keer gescoord, een gemiddelde van 1,4 doelpunten per wedstrijden. Zou de intrensieke motivatie van de knuffel ontbreken en stagneert daarom het kanon? Misschien is het beter om het niet aan de spelers te vragen. Die zullen waarschijnlijk zeggen dat de tegenstand in de eredivisie wat sterker is. Maar toch.....