Sport RKC

Het matloze tijdperk

Wetenschap is cijfers. Onderzoekers maken graag gebruik van ondersteunend materiaal. Daarom is het  aardig eens een onderzoek te doen naar de effecten van het matloze tijdperk bij RKC Waalwijk. De uitkomsten zijn onthutsend.

Vorig seizoen, voor de thuiswedstrijd tegen Helmond Sport, nam RKC het zogenaamde knuffelkleed in gebruik. Spelers konden elkaar daar na een treffer eens lekker mee verwennen. Het kostte enige aanpassing. Het openingsduel met kleed leverde maar een treffer op. In het thuisduel tegen Go Ahead hadden de spelers geen zin om elkaar te vertroetelen. Maar zo'n kleed, het went snel. Na de 7-0 zege op RBC Roosendaal dacht niemand dat het nog ooit zou verdwijnen.

Maar wat schetst te verbazing. De kleden werden bij opbod verkocht. Niet aan Donny de Groot bijvoorbeeld, dat er heel wat knuffels in ontvangst mocht nemen. Bavaria deed het hoogste bod, gevolgd door een van de mannen van Ben de Graaff. Een tapijt vloog zelfs de provinciegrens over en ligt nu op de slaapkamer van een jongetje in Haarlem. Dat scoort - zo zeggen ingewijden - aan de lopende band. En op een kleed zat zo de sleet dat het uit de veiling werd teruggetrokken.

Het kleed is zelfs helemaal geen rage meer. Je kunt ze nog steeds via Desso bestellen. Maar geen Waalwijks bedrijf zag er brood in. Ook Yab Yum, Sauna Diana en die tent langs de A16 lieten het afweten, terwijl knuffelen daar toch schering en inslag is.

Terug naar de cijfers. RKC scoorde in de zeven wedstrijden dat er kleden achter beide doelen lagen 21 treffers. Dat is een gemiddelde van 3.0. In de eerste vijf wedstrijden van dit seizoen - zonder knuffelkleed - werd maar zeven keer gescoord, een gemiddelde van 1,4 doelpunten per wedstrijden. Zou de intrensieke motivatie van de knuffel ontbreken en stagneert daarom het kanon? Misschien is het beter om het niet aan de spelers te vragen. Die zullen waarschijnlijk zeggen dat de tegenstand in de eredivisie wat sterker is. Maar toch.....

 

Achtentwintig handen

Achtentwintig handen maken ligt werk. Veertien spelers van RKC Waalwijk tilden deze week een doel naar het kunstgras van RWB, waar de ploeg zich voorbereid op de wedstrijd tegen Excelsior. Dat duidt op een enorme samenhorigheid in de spelersgroep.

Normaal willen voetballers zich nog wel eens drukken als er op het trainingsveld met spullen gesjouwd moet worden. Elke week zie je wel de balende gezichten van spelers die corvee hebben en zich met een zak ballen op de rug of pionnen in de hand balend een weg banen door voetballand. Het hoort erbij, bij het profbestaan.

Om antwoord te krijgen op de vraag waarom het er bij RKC deze week zo anders toeging was geen wetenschappelijk onderzoek van een Tilburgse hoogleraar psychologie als Diederik Stapel nodig. Voor de goede orde: de datum waarop een en ander zich op het trainingsveld afspeelde was 27 oktober 2011. Je hoefde alleen je ogen maar goed de kost te geven.

Bij het toegangspoortje tot het kunstgras van RWB hadden twee cheerleaders van de Waalwijkse club postgevat. Zij waren op vakantie in een van de parken van De Efteling. En precies daar moesten de spelers passeren om het doel naar het veld te tillen.

De cheerleaders zijn dit seizoen een nieuw fenomeen bij RKC. Soms moet je op jacht, zoals hoofdscout Janus van Gelder vrijwel dagelijks doet, om talenten te ontdekken. Maar soms loop je ze ook zo tegen het lijf. De cheerleaders waren eerder gebruikt ter aankleding van de jubileumwedstrijd van De Kogelvangers tegen RKC Waalwijk. En als iets 'hot' is moet je meteen toeslaan. Het dansende gezelschap uit Willemstad werd meteen voor een paar wedstrijden van RKC Waalwijk vastgelegd.

De relatie is nu zo hecht dat de vrouwen zelfs in een training van RKC een prachtig vakantie-uitstapje zien.

Wervende actie

Durf nog maar eens te bewaren dat voetballers geen wervende werking hebben. Dat doen ze bij SSC '55 uit Sprang-Capelle zeker niet meer. Roy Hendriksen, de assistent-trainer van RKC Waalwijk, en de spelers Robert Braber en Sander Duits namen alle twijfel weg.

Het drietal bracht deze week een bezoek aan sportpark Van Wijlen om een clinic te verzorgen. Dat leverde meteen zeven nieuwe jeugdopleden, een fors aantal voor een club die niet zoveel jeugdelftallen telt. Voor Duits en Braber was het niet eens zo'n grote moeite. Zij zijn als jongens van de Nassau-straat immers semi-Sprang Capellenaren.

Ook elders waren voetballers van RKC op het maatschappelijke front actief. Een vijftal bezorgde op het eigen complex telgen uit de Rabobank-stam een onvergetelijke middag. Onder aanvoering van Roald van Hout hielden Guy Ramos, Cuco Martina, Mitchell Schet en Jeff Stans zestig kinderen bezig. Een keer per jaar zetten de spelers zich op een dergelijke wijze voor een grote sponsor van de club in.

De bank had er zelf ook alles aan gedaan om er een leuke middag van te maken. De deelnemende kinderen kregen een compleet wedstrijdtenue van de Waalwijkse club. Na de ontvangst in de businessruimte moesten ze elkaar op zes onderdelen bekampen. En daarna waren er nog partijtjes waar de spelers volop aan meededen.

 

Hier is dat feestje. Nee, daar is dat feestje.

In Afrika is het een goede gewoonte dat landen die zich niet kwalificeren voor een groot eindtoernooi toch even in de waan leven. Zuid-Afrika vierde feest, maar daar bleek de bondscoach de reglementen niet te kennen. Niet het doelsaldo, maar de onderlinge resultaten waren doorslaggevend. En dus ging Niger naar de eindronde van de Afrika Cup en niet Zuid-Afrika.

Ook het Kaapverdie van RKC-speler Guy Ramos ontplofte na de 2-1 overwinning op Zimbabwe. Hier ging het om verkeerd verstrekte informatie. Vanaf de tribunes had de spelers het bericht bereikt dat concurrent Mali verloren zou hebben. De ontnuchtering kwam in de kleedkamer. Daar vernamen de spelers van de bondscoach, die contact gezocht had met iemand die bij de wedstrijd van Mali was, dat het land met 2-1 voor stond. Dat het uiteindelijk nog 2-2 werd deed er niet meer toe.

Ramos kwam met zijn land twee doelpunten tekort om als een van de twee beste nummers twee in de poule alsnog naar het eindtoernooi te gaan. Dat was jammer. In maart begint de WK-kwalificatie. In de eerste fase moet Kaapverdie het dan opnemen tegen Tunesie, Sierra Leone en Madagascar of Guinee.

En nu maar hopen dat Ramos niet te vaak - zoals bij successen met RKC - gezongen heeft; hier is dat feestje. Wie een voetbalfeest in Afrika ziet kan beter zingen: Waar is dat feestje. Daar is dat feestje. En niet hier dus.

 

Blij

Ruud van Nistelrooij is blij. Dat liet hij via het Algemeen Dagblad weten. De reden van zijn blijdschap ligt besloten in de Waalwijkse gemeenschap. De Waalwijkse gemeenschap? Ja, de Waalwijkse gemeenschap. Ruud van Nistelrooij is blij omdat RKC zo goed presteert in de eredivisie en daar niet eens een sjeik voor nodig heeft.

In het interview wordt zijn nieuwe club Malaga het RKC van Spanje genoemd. Hij vond die vergelijking wel leuk. Want hij kent die club, komt uit de buurt. RKC grenst aan zijn geboortestreek. ,,Dat RKC zo aardig presteert is een echte verrassing. Ik word er blij van. Het komt puur door de mensen die er al werken. Er is geen sjeik in Waalwijk, dat maakt het werken toch even anders."

Daar heeft hij natuurlijk gelijk in. Bij RKC ligt het geld niet voor het oprapen. De club moet het hebben van inventiviteit en talentontwikkeling. Dan is het natuurlijk geweldig dat de gemaakte keuzes zo uitpakken. Ruud is er zelfs helemaal blij van, een sjeikloze club die het zo goed doet. Want zelf zit hij bij een club die kan kopen wat het wil. En die na een aantal zogenaamde financiele injecties een weg naar de Spaanse top is ingeslagen.

Bij RKC wordt de naald de laatste tijd niet meer gehanteerd. Het bedrijfsgolfje in een Polotje geworden. En toch groeien de sportieve resultaten tegen de verdrukking in. Dat is knap, dat is verrassend, dat is leuk.

RKC heeft in het recente verleden natuurlijk ook zijn zegeningen gekend. Zonder de inmenging van een lokale keukengigant had de club waarschijnlijk niet meer als betaald voetbalorganisatie bestaan. Ben Mandemakers legde het fundament voor de huidige sportieve hausse in Waalwijk. De conclusie is eigenlijk simpel. RKC kan het eigenlijk best redden zonder sjeik, maar wat is een sjeik zonder keuken?