Sport Willem II

Netjes

Twee jaar geleden had Arno Pijpers een aanbod van Willem II om trainer te worden afgewezen omdat hij toen nog onder contract stond als bondscoach van Kazachstan. Hij sprong wel op de tweede trein naar Tilburg die voorbijkwam. Dat was een sneltrein. 's Ochtends maakte de clubleiding bekend dat Pijpers de definitieve opvolger werd van de ontslagen Fons Groenendijk, 's avonds zat Pijpers al op de bank bij de thuiswedstrijd tegen VVV. Hij had niet lang hoeven nadenken voordat hij zijn ja-woord gaf aan Willem II, vertelde de coach. "Willem II is een mooie club, met een goed publiek en de mensen met wie ik heb gesproken waren heel beschaafd." En met een glimlach:  "En ze hebben mooie shirts!" Netjes gesproken.

Voordat hij aan zijn - zware - klus bij Willem II begon, nam Pijpers telefonisch contact op met zijn voorganger Fons Groenendijk. "Uit beleefdheid. Ik wilde zeker wetendat de club alles met hem netjes had afgehandeld. Dat bleek het geval. Het was een kort gesprek. Hij wenste me succes." Netjes van Pijpers.

Arno Pijpers. Foto ANP

Toen Jan-Arie van der Heijden op schitterende wijze 1-1 maakte tegen VVV, bleef Pijpers schijnbaar ongeroerd op zijn stoel zitten naast de dug-out. En ook na de 2-1 van Frank Demouge vertrok de nieuwe coach amper een spier. Na het laatste fluitsignaal van scheidsrechter Kuipers dook Pijpers direct de catacomben in. Hij eiste geen aandeel op in de treffers en in de overwinning. Opnieuw netjes van Pijpers. Het zou ook wat opportunistisch zijn geweest om wel voorop te lopen in de polonaise aan het eind van zijn eerste (!) dag bij de club, maar in de voetbalwereld wemelt het van de opportunisten. Pijpers hoort daar dus niet bij.  

In zijn eigen belang had Pijpers een contract kunnen afdwingen voor anderhalf seizoen, maar hij vond het verstandiger om aan het eind van deze voetbaljaargang rustig te bekijken of de clubleiding en hijzelf het verstandig achten om samen verder te gaan. Ook dat is netjes.

Hoewel we deze globetrotter nog niet door en door kennen, is na 1 dag al duidelijk dat Arno Pijpers een nette man is. Recht door zee, eerlijk, rustig, bedachtzaam, communicatief. Aan zo´n persoon was de organisatie van Willem II hard toe. Maar dit biedt geen garanties in de strijd tegen degradatie. Daarin wint ´netjes´ het niet altijd. Hopelijk heeft Pijpers bij Feyenoord (jeugd), FC Utrecht (td), Kazachstan (club- en bondscoach) en Estland (club- en bondscoach) genoeg baggage verzameld om dat in te zien en er indien nodig naar te handelen. De tijd zal het leren. Vooralsnog is Pijpers netjes gestart bij Willem II.   

Makkelijk scoren

Nee, Mark Schenning had maandagavond zelf niet het programma Voetbal International gezien. Maar goed ook. Er was de interim-coach van Willem II de volgende dag her en der ter ore gekomen dat het niet bepaald vleiend was wat Johan Derksen over hem had gezegd. De hoofdredacteur van VI had zich op tv hardop afgevraagd of de coach van het vrouwenteam van Willem II het eerste mannenteam er wel bovenop zou kunnen helpen. "Die weet toch alleen wanneer die vrouwen menstrueren", grapte Derksen vrolijk verder. "Tjongejonge, daar trek ik me dus niks van aan", reageerde Schenning. "Derksen moet zelf weten wat hij zegt. Dit is wel makkelijk scoren ten koste van een ander."

Het is wel even wennen aan 'het mediageweld' voor Schenning, die bij het vrouwenteam toch voornamelijk in de luwte werkte. "Die commentator van eredivisie live bij onze wedstrijd tegen FC Twente afgelopen zondag kon er ook wat van. Voor de wedstrijd riep hij al dat Twente wel met 4-0 of 5-0 zou winnen als ze binnen een kwartier zouden scoren. En achteraf stelde hij dat wij te verdedigend waren begonnen. Ach, tijdens de wedstrijd zei diezelfde man dat Oscar tijd aan het rekken was, terwijl het over Sander Boschker ging. Die mensen moeten eerst hun huiswerk maar eens goed doen."

Daar heeft hij groot gelijk in. Maar uberhaupt beschouwt Schenning de omgang met de media vooralsnog eerder als een noodzakelijk kwaad dan als een manier om zichzelf te profileren. "Blij dat dat erop zit", verzuchtte hij direct na de persconferentie na de wedstrijd in Enschede. En even daarvoor had hij drie keer hetzelfde verhaal moeten vertellen aan drie verschillende cameraploegen. "Dat schijnt er tegenwoordig bij te horen. Dus dan doen we daar maar aan mee."   

Arm NEC?

Direct na afloop van NEC - Willem II (2-1) zochten Jeffrey Sarpong en Jan-Arie van der Heijden elkaar op in de catacomben van het McDos Goffertstadion. Een omhelzing hier, een vuist tegen vuist daar. Duidelijk 'matties', de Ajax-huurling van NEC (Sarpong) en de Ajax-huurling van Willem II (Van der Heijden). Nadat ze verplicht ieder de kleedkamer van hun eigen team hebben opgezocht voor een korte nabespreking, duikt Sarpong plots weer op in de hal tussen beide kleedkamers in. 'Waar is de trainer, waar is de trainer? Hij mag me niet zien' zei hij zenuwachtig en schijnbaar bang om ergens op betrapt te worden. Waarop wordt even later duidelijk, als ook Van der Heijden weer ten tonele verschijnt.

Jan -Arie van der Heijden (links).

Als de spelers elkaar ontdekken, trekken ze allebei snel hun shirt uit, om de tricots vervolgens snel van eigenaar te doen veranderen. Aandoenlijk toch, twee Ajacieden die respectievelijk het NEC- en Willem II-shirt van hun vriendje willen hebben. Maar waarom was Sarpong nou zo zenuwachtig? Zou NEC, net als onder meer Willem II, ook financiele problemen hebben? Zou de spelers daarom ten strengste verboden zijn hun wedstrijdshirt te ruilen of weg te geven? Niet vreemd opkijken dus als binnenkort bekend wordt dat NEC de volgende club is die op omvallen staat! Dankzij Jeffrey Sarpong wisten wij dat als eersten!  

Willem II is realistisch en professioneel

Ik moet het eerlijk toegeven; als vaste volger van Willem II (namens het Brabants Dagblad) had ik me tot een paar dagen geleden niet verdiept in het reglement van de play-offs om promotie/degradatie van dit seizoen. Na de kansloze nederlaag van Willem II bij ADO Den Haag afgelopen zaterdag ging ik toch maar eens zoeken op de website van de KNVB. Daar kwam ik tot de ontdekking dat er dit seizoen elke play-off-ronde een uit- en thuisduel wordt gespeeld en - bij twee gelijke spelen of als beide ploegen een keer hebben gewonnen - geen derde wedstrijd. Daarvoor ontbreekt de tijd. Op 16 mei moet de laatste wedstrijd van het seizoen namelijk gespeeld zijn. "Daarna vertrekken we met z'n allen naar het WK", aldus een voorlichtster van de KNVB, die ik belde omdat ik de data van de play-offs nergens kon vinden op de website. Dat deed ik maandag pas, nadat teammanager Frank Brugel me had laten weten dat ik verkeerde data had genoemd in mijn artikel in het Brabants Dagblad van die dag. In het weekend had ik de KNVB namelijk nog niet kunnen bellen en ik was - dom, dom - afgegaan op wat een collega van een ander medium mij had verteld over de speeldata.

Voor alle duidelijkheid: de data voor de play-offs om promotie/degradatie zijn: Eerste ronde: 26 en 29 april (alleen ploegen uit eerste divisie); Tweede ronde: 6 en 9 mei (ploegen uit eerste en eredivisie); Derde ronde: 13 en 16 mei.

Uit het - correcte en nuttige - sms'je van Frank Brugel kon ik niet alleen opmaken dat ik verkeerde data in de krant had vermeld, maar ook dat men zich bij Willem II dus al wel uitvoerig heeft verdiept in de play-offs om promotie/degradatie. Daar passen twee woorden bij die de laatste tijd lang niet altijd aan Willem II gekoppeld konden worden: professioneel en realistisch. 

Rode bal?

Normaal gesproken wordt de wedstrijdbal bij een thuiswedstrijd van Willem II gesponsord door een bedrijf. Bij Willem II - NAC was het een persoon: Jan Hamming, sportwethouder in Tilburg en lijsttrekker van de PvdA bij de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen. "Vier jaar geleden hebben we dat ook gedaan, vlak voor de verkiezingen van toen", vertelt Hamming. "We hopen dat veel mensen gaan stemmen en bij Willem II kun je veel mensen bereiken." Buiten het sadion deelden PvdA-medewerkers leaflets uit met op de voorzijde de beeltenis van Hamming en de achterzijde informatie over wat hij de afgelopen jaren op sportgebied in Tilburg heeft bereikt. "Dat is heel wat, maar we zijn er nog niet. Daarom willen we graag door en daar hebben we stemmen voor nodig." Wat hij dan nog wil? "De breedtesport is het belangrijkst. Er mogen bijvoorbeeld nog veel meer Cruyff Courts komen. En de band van de gemeenschap met Willem II mag ook wel worden verstevigd."

Hamming baalde dat Willem II met 'zijn' wedstrijdbal verloor van NAC. "Vier jaar geleden had Willem II net een paar keer verloren, maar met de door mij gesponsorde bal wonnen ze toen. Dat was extra leuk. Maar nu hebben we nog een kans, want ook bij de volgende thuiswedstrijd - die ook nog net voor de verkiezingen valt - sponsor ik de bal." Heeft hij niet overwogen om Willem II te verzoeken met een rode bal te spelen, de huiskleur van de PvdA? "Haha, nee, niet overwogen. Maar wel een aardig idee. Ik denk niet dat het zal mogen, tenzij het sneeuwt, maar ik zal er eens naar informeren."

Overigens beleefde Hamming Willem II - NAC op twee verschillende locaties. "Ik moest namens de gemeente wat mensen ontvangen voor de wedstrijd. De eerste helft heb ik daarom op de eretribune bekeken. In de rust ben ik verhuisd naar mijn vertrouwde plekje op de Kingside. Daar kan ik lekker meeschreeuwen. Da's goed om wat adrenaline kwijt te raken." 

De Willem II-d.j. durft... soms

Na een doelpunt van Willem II in het eigen stadion klonk een tijd lang het deuntje 'Happy together', later 'Ring of fire' van Johnny Cash. En sinds vorig jaar 'Laat ze maar komen'. Maar niet na de tweede - winnende - treffer van Sergio Zijler in de thuiswedstrijd tegen RKC. Toen galmde plots de herkenningsmelodie van de Efteling-elfjes door het Koning Willem II Stadion. Geintje van de disc-jockey van dienst, Thieu Bolenius. "Het was zo spannend, dat ik vond dat er wel wat humor bij mocht komen kijken." Vandaar dat Efteling-liedje, als steekje onder water richting de verliezende ploeg die met het nabij Wallwijk gelegen pretpark geassocieerd wordt. "Ik vond het wel kunnen, maar niet iederen bij Willem II was er heel gelukkig mee", aldus de 32-jarige Bolenius. "Aan het begin van het seizoen maken de drie d.j.'s die om beurten draaien bij Willem II afspraken met de club over wat er moet en wat er mag. Dan willen ze niet graag dat daar van afgeweken wordt, dat snap ik ook wel. Maar een beetje humor moet toch kunnen? Toen er een mensen aan het sneeuwschuiven waren in een thuiswedstrijd tegen FC Groningen, zette ik het plaatje 'Koud he' op van Harry Vermeegen. Dat soort dingen. Maar ik zal bij een thuiswedstrijd tegen NAC niet 'Wie er springt, is homofiel' draaien, want dan kan het weleens explosief worden in het stadion. Dat mag je natuurlijk niet op je geweten hebben als d.j."

Niet iedereen heeft evenveel gevoel voor humor, ondervond Bolenius. "Ik sluit altijd af met het lied 'Jimmy' van Boudewijn de Groot. Dat deed ik ook na de verloren thuiswedstrijd tegen Heracles, waarin Willem II redelijk dramatisch speelde. In het lied komt de passage voor 'Ik hoop dat u genoten hebt net als wij'. Toen stormde Hans Verbunt de radiokamer binnen. Hij was helemaal over de emmer. Tja."

Bolenius is blij dat sinds een paar jaar weer het clublied van Willem II als verplicht nummer op het programma staat vlak voor elke thuiswedstrijd. "Er is nog steeds weleens discussie of dat zo moet blijven, maar ik vind dat bij de clubtraditie horen." Bij de wedstrijd tegen RKC werd het clublied een paar minuten 'naar voren gehaald'. Bolenius: "De spelers hadden gevraagd of ze het veld op mochten onder de klanken van het nummer 'De Bom' van Marcel Woods. Dat is stevige house en daar voelden ze zich lekker bij."

Of dat tegen NAC ook weer het geval is, weet Bolenius niet. "Zoals ik al zei, hebben we met drie d.j.'s de wedstrijden verdeeld. Ronald van Wanrooij en Jeroen Gruythuijsen zijn de andere twee. Tegen NAC is Ronald aan de beurt. Hij is wat meer van de Nederlandstalige muziek. En Jeroen is weer wat jonger, die draait wat meer house." Een ding heeft Bolenius de afgelopen jaren wel geleerd. "Je kunt het nooit iedereen in het stadion naar de zin maken met je muziek. Maar we blijven het proberen."