Balen?

Mij wordt geregeld de vraag gesteld of ik er van baal als Willem II weer eens verloren heeft. Goeie vraag! Als journalist (van het Brabants Dagblad) wordt er terecht van mij verwacht dat ik objectief verslag doe over de club die ik zo nauwgezet mogelijk - en liefst 365 dagen per jaar - probeer te volgen.

In mijn wedstrijdverslag wordt een goede prestatie niet slecht en een slechte niet goed. Hooguit maak ik, met mijn door het seizoen heen opgedane kennis, de nodige kanttekeningen. Objectief zijn is niet altijd even gemakkelijk. Dit seizoen geven we in de krant na elke wedstrijd elke speler een rapportcijfer. Omdat wij vinden dat dat wat toevoegt. Een wedstrijdverslag biedt niet voldoende ruimte om over elke Willem II-speler een waarde-oordeel uit te spreken. Bij thuiswedstrijden laten we een groepje supporters het gemiddelde cijfer bepalen, bij uitwedstrijden doet de journalist van het Brabants Dagblad dat. En ook dan wordt er - opnieuw volledig logisch en terecht - verwacht dat ik daarbij objectief te werk ga. Maar eerlijk is eerlijk, het valt niet mee om een speler met wie ik een goede band heb, een onvoldoende te geven. Toch doe ik het, want ik geef de cijfers als journalist en niet als privépersoon.

Nog even terug naar die vraag of ik er van baal als Willem II verliest. En maar blijft verliezen. En vermoedelijk degradeert... Als journalist vind ik dat niet zo erg. Natuurlijk is het lekkerder interviewen  als spelers en trainer in jubelstemming zijn na een gewonnen wedstrijd dan als ze superchagrijnig zijn na een (zoveelste) nederlaag. Maar het blijft ook in de eerste divisie interessant om Willem II te volgen. Het is weer eens wat anders. Bovendien zal er vermoedelijk (veel) vaker gewonnen worden dan de laatste jaren. Het wordt zo langzamerhand een steeds grotere uitdaging om weer een andere, originele invalshoek te vinden voor een artikel na een door Willem II verloren wedstrijd.

 En of ik er als privépersoon van baal? Ik ben geen fan van Willem II, maar draag de club zeker een warm hart toe. Dat kan ook bijna niet anders als je zo vaak trainingen en wedstrijden bezoekt en contact hebt met spelers, trainers en andere mensen binnen en rond de club. Moet ik voor een uitwedstrijd tegen pak 'm beet Veendam al vroeg op de vrijdagmiddag in de auto stappen om de files voor te zijn. En hoeveel nostalgie er ook zit in een bezoekje aan het stadionnetje van Telstar, het is in pakweg de Arena prettiger werken voor mij als journalist en prettiger vertoeven voor mij als privé-persoon. Als Willem II degradeert, dan degradeer ik mee. Even slikken en dan weer vol gas jagen op nieuwtjes. Om de vele duizenden Willem II-volgers (actief en passief) namens het Brabants Dagblad goed te blijven informeren over hun club.