Uitgerekend

De laatste

Het is even wat stil geweest op mijn blog. Moest me opladen voor deze tekst. Ja, de titel verraadt het al: mijn laatste bijdrage als blogger. Uitgerekend stopt ermee. Na twee jaar is het over. Begonnen als weblog rondom de economische crisis. U volgde mij tijdens het moeizame proces om het oude en tweede huis in Eindhoven te verkopen. En daarna koppelde ik allerlei feiten over de crisis aan mijn eigen ervaringen als economieredacteur en consument.

De crisis is zo goed als voorbij, een mooi tijdstip om ook het weblog te stoppen. Zeker als je ziet dat het bloggen ook een beetje op zijn retour is. Zo is bijvoorbeeld de stichting Dutch Bloggies gestopt met het uitreiken van de prijs voor het beste weblog. Bovendien heeft de stichting zichzelf opgeheven. Wie ben ik dan om nog door te gaan.

Uiteraard dank ik de volgers voor hun belangstelling, ik heb het ook een prettige afwisseling van mijn reguliere werk voor de papieren krant gevonden. Het afscheid voelt een beetje als met pensioen gaan, maar dan voor een 55-jarige wel als heel vervroegd uittreden. Vandaar dat ik afsluit met een goede raad verpakt in een leuk filmpje.

 
 
 

Bronvermelding

Tevreden haalde ik vrijdag mijn eigen krant van de deurmat. Ik wist natuurlijk al wat het Brabants Dagblad ging onthullen. Voor de onderzoeks- en ontwikkelafdeling van het Osse bedrijf was een koper. Het Japanse Takeda wil namelijk 700 onderzoekers overnemen en ze in Oss werkzaam houden.

 

Omroep Brabant pakte het nieuws snel op. In eerste instantie nam de omroep het Brabants Dagblad nog als bronvermelding op. Helaas, een paar uur later was de bronvermelding van de website verdwenen. Nergens was uit de berichtgeving echter te ontdekken dat ze zelf ook een bron of bronnen hadden gesproken die mijn nieuws bevestigde.

En daarna ging het snel, meerdere websites meldden het nieuws dat Takeda de 700 onderzoekers wil overnemen. Soms met het Brabants Dagblad als bron en soms de Brabantse media als brenger van het nieuws. Ook de NOS informeerde nog even bij mij of ik ze op weg kon helpen met iemand die het nieuws zou kunnen bevestigen. Want de nationale omroep wilde het nieuws alleen brengen als iemand het voor de camera wilde bevestigen. Uiteraard is een bron bij mij veilig, dus de NOS bracht het toch wel belangrijke nieuws niet. Prima, dat is een beslissing van de omroep.

De Volkskrant bracht zaterdag een net nieuwsbericht met het Brabants Dagblad als bron. Zoals het hoort. Maar de andere Nederlandse kwaliteitskrant NRC maakte het wel heel bont. Zonder enige verwijzing schreven ze het  Brabants Dagblad schaamteloos over. En dan durfden ze ook nog te melden dat de mensen hadden gesproken die aan de onderhandelingstafel hadden gezeten!

De ethiek onder mijn collega’s lijkt soms ver te zoeken. Mij maakt het niet zoveel uit, maar ik zet dan ook vraagtekens bij andere verhalen van die media. De mooiste reactie vond ik echter op een blog van een Organon-medewerker. Hij schreef dat de plaatselijke-directeur Pluymen in Oss vrijdag na de primeur in het Brabants Dagblad aan zijn mensen heeft laten weten het verhaal te betreuren en dat er nog geen informatie was vrijgegegen. Dank Alfred Heeroma voor dit aardige inkijkje in de manier waarop Organon met zijn mensen omgaat.
Ik beloof andermaal zodra ik nieuws heb het te brengen.  

 

Senseo

Senseo

 Bij ons staat ie in de kelder, of misschien wel op zolder. Het was zo’n blauw exemplaar, een van de eerste die er op de markt kwam. We hebben er jaren koffie mee gezet, eerst in Eindhoven en ook nog even in ons nieuwe huis is Oss. Ja, ik heb het over de Senseo.

 

Las net dat het apparaat tien jaar is geworden. Zeven miljoen exemplaren zijn er alleen al in Nederland van verkocht en het heeft ook medeontwikkelaar Douwe Egberts geen windeieren gelegd. Er zijn maar liefst 12,7 miljard koffiepads verkocht. En dan nog maar niet gesproken over de talloze goedkope varianten van allerlei huismerken. Allemaal hebben ze een graantje meegepikt van de vondst van de koffiebrander en het Eindhovense elektronicaconcern Philips.

 

Volgens mijn bescheiden mening is het hoogtepunt van het apparaat dat een ‘Hollands kopje koffie’ zet wel geweest. Ik vrees dat de Senseo in meer huishoudens op een vergeten plekje is beland. We zijn inmiddels via George Clooney aanhanger van Nespresso geworden of zetten onze espresso dan wel cappuccino met een apparaat van DeLonghi of Illy.

Bij ons ging de Senseo definitief van het aanrecht toen mij werd verteld dat het laagje schuim op het kopje Senseo door een snufje varkensvet in de pads kwam. Blijkt het echter een broodje aap verhaal te zijn, maar toen stond er al een andere koffiemachine. Dan maar geen Hollands kopje koffie! En helaas geen verjaardagsfeestje.

Hete vrede

Op het gevaar af dat Claudia de Breij me beschouwt als een betweter die haar show wel even doorgrondt of een rode draad ziet die zij er niet heeft ingestopt, wil ik toch even beschouwing geven waarom haar show Hete vrede me heeft geraakt. In het Osse theater de Lievekamp wist Claudia de Breij me een spiegel voor te houden.

 

‘Oma, was jij in de tijd van de hete vrede nu goed of fout?’, vroeg haar kleinkind haar regelmatig. De tijdsperiode ”hete vrede” sloeg op onze huidige tijd, waarin vraagstukken spelen als eerlijk delen, het klimaat en de economische crisis. In 2060 keek de cabaretière terug op haar engagement met de materie.

Met een krant uit deze tijd in zijn hand vroeg haar kleinkind: ‘Oma, je wist toch dat er een miljard mensen honger leden, had jij ook honger?’of ‘Oma, je wist toch dat door de uitstoot van CO2 het klimaat werd verstoord, wat heb jij daar aan gedaan? Zat je in het verzet?’. En ook de economische crisis werd door oma even fijntjes in perspectief gezet.

Deze spiegel was een toch wel harde boodschap voor het publiek dat natuurlijk liever lachtte om haar begrafenisact of opging in haar liefdesliedjes.

Kan ik later tegen mijn kleinkinderen zeggen wel iets aan de thema’s te hebben ondernomen? Bijvoorbeeld minder vlees eten of zonnecollectoren op mijn dak zetten? Of koop ik mijn geweten jaarlijks af met wat giften aan goede doelen?

Claudia de Breij kan in ieder geval even niet meer stuk bij me. Allereerst omdat ze de krant als bron voor haar kleinkind opvoert, maar misschien nog wel meer omdat haar kleinkind Henkie in 2060 heet.

 
   

Sligro aantrekkelijker dan België

Het is een vreemde en boude stelling: Sligro is voor beleggers aantrekkelijker dan België. Toch poneerde financieel-directeur Huub van Rozendaal deze vandaag tijdens de presentatie van de jaarcijfers van het Veghelse voedingsconcern Sligro.

 

De Belgische premier Leterme is jaloers op ons, liet hij erop volgen. Ja, beste Huub, kun je dat onderbouwen is de vraag. Aan dat verzoek voldoet hij graag. Met trots meldt de schatkistbewaker van Sligro dat zijn bedrijf het afgelopen jaren 200 miljoen euro bij beleggers heeft opgehaald. ,,En tegen een aantrekkelijke rente van minder dan 4 procent over tien jaar”, vertelt hij. En het blijken niet de minste investeerders, er zitten ook Amerikaanse pensioenverzekaars bij.

Daar kan België niet aan tippen, en direct verschijnt er een glimlach op zijn vriendelijke gezicht. ,,Weet u waarom beleggers liever aan ons geld lenen dan aan een staat? ”, vraagt hij. Voordat de verzamelde pers een onwetend gezicht kan trekken, geeft hij al het antwoord. ,,Wij verdienen namelijk geld.” Het afgelopen jaar bedroeg de nettowinst van het concern net iets meer dan 70 miljoen euro.

Laat het een goede tip zijn voor Leterme, of - als die er ooit komt – zijn opvolger: Ga gewoon iets verkopen. België heeft genoeg lekkernijen waar de Sligro weer jaloers op kan zijn.

    

Dilemma

 
Ik waarschuw u als lezer op voorhand, het wordt een lange blog deze keer. Waarom: Er strijden opeens meerdere onderwerpen om in deze blog te worden behandeld. Maar een journalist moet natuurlijk kiezen. Toch ga ik u voor één keer deelgenoot maken van mijn dilemma. 375 ontslagen bij Organon, het uitstel van betaling dat voor de It’s winkels is aangevraagd en de OV-chipkaart zijn de items die eigenlijk aandacht verdienen. En dan dringen ook de kartelvorming in de reisbranche en de groei van de webwinkels zich ook nog op.

MSD/Organon maakte vorige week bekend dat er ‘slechts’ 375 gedwongen ontslagen vallen bij de productieafdelingen in Oss.  Veel minder dan de aangekondigde 775 ontslagen. Doorvragen leerde echter dat er al 370 banen zijn geschrapt de afgelopen maanden. Dus de winst was beperkt. Toch wilde het bedrijf er een goed nieuws show van maken. En van een medewerkerster hoorde ik nog dat het nogal overdreven was. ‘Het leek wel of we een galgemaal voorgeschoteld kregen’, vertelde ze. Tijdens de lunch was er uitgebreid gezorgd voor de innerlijke mens. Het leek niet op te kunnen.

Dan de It’s winkels die in de penarie zitten. Iets dat er al langer zat aan te komen. Nadat een andere elektronicaketen jaren geleden failliet ging, voorspelden vakbonden en retaildeskundigen al dat er meerdere zaken zouden volgen. It’s was een naam die toen al veelvuldig werd genoemd. Die keten die destijds het loodje legde was Megapool.

En dan de OV-chipkaart. Dat maak ik toch maar tot onderwerp. Ik heb me verbaasd over de ophef die is ontstaan. Natuurlijk moet zo’n vinding veilig zijn. Maar hoe de makers ook hun best doen, er blijven altijd criminelen die daarvan proberen te profiteren. Ik heb ook een chipkaart en reis daarmee met volle tevredenheid. En met mij denk ik zo’n 95 procent van de gebruikers. Nooit zal ik het in mijn hoofd halen dat ding te gaan kraken en er extra tegoed op te zetten. Ik zie het hetzelfde als winkeldiefstal. Je kunt altijd wel iets meenemen zonder het te betalen. En toch zijn er onverlaten die dat – ondanks beveiligingen - wel doen. Dan zeg je toch ook niet: laten we alle artikelen maar uit de winkel halen. Nee, we vertrouwen op het goede van de klant. En daar moeten de NS en de andere vervoersmaatschappijen toch ook vanuit kunnen gaan. Dus ik zeg, gewoon doorgaan met de OV-chipkaart.

Ik besef dat het een lange blog is geworden. Heb toch geen keuze gemaakt. Ik hoor collega-bloggers al zeggen: Je kunt toch ook drie aparte verhaaltjes maken. Ja, dat zou de oplossing zijn geweest, maar nu heb ik gekozen voor deze stijlfiguur.

 

   

 

Maison van den Boer

Bestaat toeval, ik denk van wel. Heb ik net een verhaal geschreven over Maison van den Boer in Veghel krijgt mijn vrouw op het Brabants Historisch Informatie Centrum een oude foto van het bedrijf binnen. Kunnen we mooi een link leggen tussen ons werk.

 

De insteek van mijn verhaal over de topcateraar was de moeilijke financiële jaren die het bedrijf had doorgemaakt. Topman Noud van den Boer wilde wel een inkijkje geven in de boeken van het bedrijf. Ook vertelde hij dat Maison van den Boer alle franje had weggesneden. Zo was afscheid genomen van Amaison in Amsterdam. De delicatessenwinkel, geopend ter gelegenheid van het 100-jarige bestaan van Maison van den Boer, moest het paradepaardje van de cateraar worden. ‘Het wordt de meest kwalitatieve, bijzondere en luxe delicatessenwinkel van Nederland en misschien wel van de hele wereld’, vertelde Noud van den Boer aan de vooravond van de opening in 2006.

De afgelopen week heb ik ook heel wat hapjes voorbij zien komen. Bij de Nieuwjaarsborrels van ondernemend Uden, Veghel en Oss. Leuk om te zien dat de verenigingen in iedere gemeente dat anders aanpakt. Waar Uden koos voor een gezellig onderonsje zonder al te veel officiële onderdelen, had Veghel weer een serieus deel ingebouwd met een discussie waaraan een heuse professor deelnam. Voor Oss moest ik mijn smoking weer uit de kast halen. Het Osse Businessgala presenteert ook de Ondernemer van Jaar.

Links en rechts heb ik aardige contacten kunnen leggen voor komende verhalen. En uiteraard liep ik in Veghel Noud van den Boer tegen het lijf, samen met zijn collega en concurrent Bob Hutten. Toch opmerkelijk dat die gemeente twee van zo’n gerenommeerde cateraars heeft voortgebracht. Toeval of niet?

  
 

Beter dan de markt

Mijn uitgaven aan dagelijkse boodschappen houd ik niet precies bij, net zomin als het overgrote deel van de Nederlandse bevolking dat doet. Daar hebben we onderzoeksbureaus voor. Bijvoorbeeld het Dongense GfK. Daar worden per week de kassabonnen van een groot aantal mensen bekeken en zo maken ze een berekening wat wij Nederlanders per jaar in de supermarkten uitgeven. Het afgelopen jaar hebben we dus 31,42 miljard euro aan boodschappen afgerekend.

 

Dat is 1,2 procent meer dan in 2009. En nu komt het vreemde aan dit cijfer. Want alle supermarkten tezamen kunnen dus niet meer inkomsten hebben dan die ruime 31 miljard. En gemiddeld plussen de supermarkten dus 1,2 procent in omzet. Nu heb ik al twee omzetcijfers van regionale supermarktformules binnen. Jumbo scoorde 2,1 procent beter dan over 2009 en Sligro met zijn Emté-formule presteerde zelfs nog veel beter met een plus van 6,1 procent.

Voor de zekerheid ook maar eens met Albert Heijn gebeld, de grootste keten in Nederland. De dame van de communicatie-afdeling was heel behulpzaam. ,,Ik kan over heel 2010 nog niets zeggen, beursgevoelige informatie namelijk. Maar op onze website vindt u wel de cijfers tot en met het derde kwartaal van 2010.” Snel gekeken, en wat blijkt: AH plust ook behoorlijk beter dan de markt, namelijk 3,5 procent omzetgroei.

Ben benieuwd welke formule binnenkort met de mededeling komt dat het slechter heeft gepresteerd dan de markt. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat Jumbo wel heeft gemeld dat de overgebleven Super de Boer-winkels over 2009 een index van 99 laten zien, dus een omzetverlies laten zien. Maar deze 190 overgebleven winkels beïnvloeden het gemiddelde percentage slechts voor een heel klein deel.

Het wachten is nu op andere slechte omzetcijfers. Beste formules, ik wacht met spanning!

Oud & nieuw

Reed vanmorgen achter een vrachtwagen uit Letland. Vroeg me af of deze chauffeur op oudejaarsdag wel thuis zou zijn. Om de jaarwisseling met familie te vieren. Wij gaan die avond waarschijnlijk bij de zus van mijn vrouw doorbrengen. En mijn dochter heeft op 31 december een groot aantal vrienden thuis uitgenodigd. Daarmee voldoen we precies aan het beeld van ‘ons Brabanders’. In een enquête van de Staatsloterij geeft 26 procent van de Brabanders aan dat een gezellige avond met vrienden het belangrijkste ingrediënt voor een geslaagde oudejaarsavond. Over heel Nederland ligt dat percentage op 21 procent.

En waar gaan we het over hebben. Gezondheidskwaaltje (47%), bekende Nederlanders (45%), politiek (44%) en werk (37%) zijn onderwerpen waar Nederlanders het met Oud & Nieuw liever niet over hebben. Herinneringen ophalen, het nieuws bespreken en huis, tuin en keukengesprekken zijn de veilige opties. En jaaroverzichten bekijken.

 

Jammer dat in het Google-overzicht niet mijn hoogtepunt van het afgelopen jaar staat, de primeur over Organon in Oss. Maar ja op wereldschaal valt dat nieuws natuurlijk weg.

Dan ons maar werpen op het eten van oliebollen. Misschien wel die van bakker Lamers uit Heesch. Als we de test van het AD als graadmeter nemen, worden daar de beste oliebollen van Brabant gebakken.

We wensen volgens het onderzoek van de Staatsloterij onze dierbaren uiteraard voor 2011 meer economische voorspoed, tolerantie en optimisme toe. Persoonlijk geluk in 2011 betekent voor Nederlanders een goede relatie met de partner (62%), meer vrije tijd (24%) en meer contact met de familie (23%). Reizen en succesvol zijn in het werk scoren lager.  
En dan gaan we weer naar het werk. Laat dit dan nog een waarschuwing zijn: Op de werkvloer zitten de meeste mensen niet te wachten op nieuwjaarszoenen van collega’s. Toch geeft ook een vijfde van de ondervraagden aan zoenen van een collega juist te appreciëren. 53% krijgt bij voorkeur een hand van zijn of haar collega.  Na alle feestdrukte wordt door een ruime meerderheid (63%) geen waarde gehecht aan een nieuwjaarsreceptie op werk.

En we hopen natuurlijk allemaal op de jackpot van 27,5 miljoen euro. Wij ook. Maar bovenal wens ik mijn lezers een goed en gezond 2011.

 

Kerstboodschap

Ja, hoe combineer je nu een kerstboodschap, de economie en de sociale media. Uiteraard kan ik een blog schrijven over de boodschappen die ik en heel veel Nederlanders met mij hebben gedaan. De verwachtingen van de branche dat we dit jaar weer voor meer euro’s uit de schappen slepen.

Ik zou u ook deelgenoot kunnen maken van onze kerstdis, waar crème brûlée en peren in verschillende vormen en bij meerdere gangen de rode draad zijn van het diner. Of van mijn visman van de markt, die omdat hij vandaag niet in Oss staat mijn bestelling komt thuisbezorgen. Bedankt, meneer Van Venrooij.

Nee, het was mijn vrouw die me de combinatie aanreikte. Een heel leuke link. Veel plezier met het bekijken en natuurlijk allemaal prettige dagen.