Uitgerekend

Gips

Gelukkig, het was er nog. Een bericht in onze krant van woensdag maakt ons wat angstig. ‘Het oranje gips is bijna op’, was de kop van het kolommetje op pagina 4. Onze oudste zoon was vandaag – vrijdag 25 juni - aan de beurt om gips rondom zijn gebroken elleboog te krijgen. Vorige week gevallen van een speeltoestel en hij mocht vandaag na de gipskamer voor een nieuwe laag.

Hij kon kiezen uit negen kleuren, vertelde verpleegkundige Huub. Het bestaat al een jaar of dertig. En ja, ook nog oranje was in Oss voorradig. Terwijl hij het gips aan het aanleggen was, zat hij ook zijn praatstoel. De meeste mensen kiezen voortaan voor een kleurtje, ongeacht de leeftijd van de patiënt. En het is voor de gipskamer een uitdaging om ook de oudjes tijdens het WK met een oranje arm, pols of been het ziekenhuis te zien uitgaan.

Nu ‘ons’ oranje in Zuid-Afrika een ronde verder is, neemt de gewildheid van oranje artikelen ook weer toe, In de week voor het WK ging er voor 7 miljoen euro aan oranje spullen over de toonbank, in de week waarin het WK begon voor 17 miljoen. In totaal heeft het WK de supermarkten tot nu toe 44 miljoen extra omzet opgeleverd. De oranjegekte ligt daarmee nu al ongeveer op het niveau van het WK 2006, blijkt uit onderzoek van het bureau GfK uit Dongen. Vooral de Randstedelingen en kinderen zijn gek op oranje producten. Eén op de acht huishoudens doen ze in hun winkelwagentje. Op nummer één staat Campina Oranjevla, gevolgd door Page Toiletpapier WK-editie, MaîtrePaul Oranje Tompoucen, Stegeman salami/cervelaat en Smith’s Go-ranjes. De tompouceconsumptie heeft inmiddels de records van het WK-2006 en EK-2008 gebroken, al is het niveau van Koninginnedag 2010 nog ver weg.
 
Ik moet bekennen er ook aan mee te doen. In onze koelkast staat ook een pak Oranjevla en met de kinderen smikkelde ik van enkele Oranje Tompoucen, niet van de Tilburgse gebakproducent MaîtrePaul maar van de Hema.

En nu maar hopen dat Robben heel blijft en steeds meer spelminuten krijgt van Van Marwijk. Nederland moet lang in het toernooi blijven, anders loopt mijn oudste zoon zo voor gek met zijn oranje arm als alle vlaggetjes en slingers al opgeruimd zijn.

Frankrijk

Hoe zullen we ons gaan gedragen als we deze zomer in Frankrijk op vakantie zijn. Kunnen we dan nog ‘Allez les Blues! roepen? '

 

En moeten we een discussie aangaan over de rol van voetbaltrainer Domenech?

Ja, Frankrijk uitgeschakeld, zal de Franse economie nu weer een dip krijgen. Hier in Nederland gaan de successen van Oranje hand in hand met opleving van de economie, stellen deskundigen. Ik vraag me af of de Fransen eenzelfde gedrag vertonen. Of gaan zij ondanks het debacle toch op terrassen zitten en blijven ze inkopen doen. `Wat ik heb gevonden op internet waarbij een relatie tussen het Franse voetbal en economie wordt gelegd is de vliegtuigstoelen waarop de muitende Franse spelers naar huis moeten. Niet de gebruikelijke business class, maar op de goedkope economy-stoelen, Ongetwijfeld een grote straf voor die verwende voetbalmiljonairs.

Maandag sprak ik nog een importeur van grote Franse glasfabrikant. Hij verhaalde over het grote Franse chauvinisme, dat de Fransen gewoon in eigen land blijven produceren en dat de regering de eigen industrie toch meer beschermd dan hier in Nederland, ook al mag dat niet van de Europese commissie. ,,De Fransen kiezen voor Frankrijk.”

Het is zeker niet dit chauvinistische trekje waarom ik zo van Frankrijk hou. Meer de bloemrijke taal, de manier van leven en de prachtige stadjes met hoe klein ook altijd een prachtig dorpsplein voorzien van gezellig terras.

Ik denk dat we het dit jaar maar laten bij de kreet: ‘J’aime la vie en France’.

LinkedIn

Geen beschamende vakantiefoto’s of geneuzel “wie wat waar” ik aan het doen ben, zoals op Hyves. LinkedIn is een serieus sociaal netwerk, er vooral op gericht om zakelijk profijt van te hebben. En jawel, ook ik ben daar nu te vinden. Wereldwijd zijn er met mij ongeveer 65 miljoen geregistreerden.
Natuurlijk heb ik ook al mijn eerste contacten gelegd. Nu is het natuurlijk zaak om mijn netwerk fors uit te breiden.

Dus mocht u als lezer eveneens een LinkedIn’er zijn, schroom niet mij als vriend te inviteren. En ik hoop dat het ook andersom gaat werken, dat mijn contacten voortaan ook deze blog gaan volgen. Zo moet het ook zo’n beetje werken, het ene Multimediale systeem versterkt het andere. Maar voor mij als journalist is uiteraard de papieren krant nog altijd uitgangspunt.

Daarom ben ik u nog een cijfer schuldig. Ik heb toch mijn grenzen verlegd en heb mij ingezet om proefabonnementen te slijten op het Brabants Dagblad. Het is mij zowaar gelukt om op een avondje bellen drie mensen te interesseren. Uiteindelijk is mijn team, dat naast mij nog uit vier collega journalisten bestond, zijn 35 proefabonnementen in twee weken binnen te halen.

Zakelijk profijt hoef ik als journalist overigens niet van LinkedIn te hebben. Nieuws, daar gaat het mij om. Dus: wie durft?

  

Beesie

Ja, ja vanmorgen mijn eerste beesie gescoord. Alleen gelukt omdat onze wekelijkse gang naar Lidl of Nettorama zaterdag door allerlei omstandigheden niet door kon gaan. Daarom vanmorgen wat boodschappen ingeslagen bij de supermarkt die het dichts bij de school van mijn oudste zoon staan. U raadt het al, een Albert Heijn. Ik mocht zelfs twee prullaria in ontvangst nemen.

Ik snap dat de middenstanders hopen dat onze jongens in Zuid-Afrika het goed doen en lang in het toernooi blijven. Want wij Nederlanders zijn namelijk bereid steeds meer uitgaven te doen als Oranje successen viert. Ooit rekende Joop Holla van het onderbureau GfK uit Dongen me voor hoezeer het Nederlandse bedrijfsleven heeft geprofiteerd van de Europese titel in 1988.

Dus beste Wesley, Robin, Arjen, Mark en alle andere selectiespelers zorg dat jullie ver komen in het toernooi. Niet alleen de sportieve druk ligt op jullie schouders, maar ook die van de recessie en economische opleving dragen jullie als last. Als Oranje dat maar aan kan.

Nu de beesies naast de bungels ons huis zijn binnengeslopen, hoop ik niet dat onze zoons nog meer van dergelijke rotzooi ontdekken. En ik ben blijkbaar niet de enige die daar zo over denkt. In een poll uit het blad Distrifood blijkt dat de deelnemers vinden dat Jumbo als supermarktformule er goed aan heeft gedaan door niet mee te doen aan de WK-gekte. Ik sluit me daar graag bij aan. Hup, Jumbo hup.

De invloed van Wientjes

Maandagavond sprak ik hem nog terwijl we beiden ons tegoed deden aan een Hollandse Nieuwe. Werkgeversbaas Bernard Wientjes liet hem met uitjes smaken, terwijl ik indachtig culinair recensent Johannes van Dam de vis zonder opsmuk at. 'Is de ui om de slechte smaak van de vis te maskeren', zegt Van Dam altijd.

We laten de haring voor wat ie is. Want Wientjes sprak ook over het door hem en zijn vrienden gewenste kabinet. In ieder geval een regering zonder PVV. ‘Zie je het al gebeuren’  zei hij: ‘komen we als Nederlandse handelsdelegatie onder leiding van een PVV-minister in een moslimland aan. Als de delegatie er al inkomt, dan worden we zeker niet met open armen ontvangen', vermoedt hij.

Nu de kiezer heeft gesproken en de partij van Wilders een forse stem heeft gegeven, erkent Wientjes dat het een realiteit is waar we in Nederland rekening mee moeten houden. Maar hij gruwt er nog altijd van. Ik kan me er van alles bij voorstellen. Destijds werd Oostenrijk met sterkte ultra-rechtse Haider ook zo’n beetje door het buitenland in de ban gedaan.
Kijken of de invloed van Wientjes richting de VVD en CDA - de partijen waar hij altijd goede contacten mee heeft – zo groot is dat zij de PVV uitsluiten van regeringsdeelname.

Bernard, ik hoop dat we binnenkort weer een ergens een vorkje kunnen prikken. Ben benieuwd  wat er dan voor een kabinet in Den Haag zit.