Senseo

Senseo

 Bij ons staat ie in de kelder, of misschien wel op zolder. Het was zo’n blauw exemplaar, een van de eerste die er op de markt kwam. We hebben er jaren koffie mee gezet, eerst in Eindhoven en ook nog even in ons nieuwe huis is Oss. Ja, ik heb het over de Senseo.

 

Las net dat het apparaat tien jaar is geworden. Zeven miljoen exemplaren zijn er alleen al in Nederland van verkocht en het heeft ook medeontwikkelaar Douwe Egberts geen windeieren gelegd. Er zijn maar liefst 12,7 miljard koffiepads verkocht. En dan nog maar niet gesproken over de talloze goedkope varianten van allerlei huismerken. Allemaal hebben ze een graantje meegepikt van de vondst van de koffiebrander en het Eindhovense elektronicaconcern Philips.

 

Volgens mijn bescheiden mening is het hoogtepunt van het apparaat dat een ‘Hollands kopje koffie’ zet wel geweest. Ik vrees dat de Senseo in meer huishoudens op een vergeten plekje is beland. We zijn inmiddels via George Clooney aanhanger van Nespresso geworden of zetten onze espresso dan wel cappuccino met een apparaat van DeLonghi of Illy.

Bij ons ging de Senseo definitief van het aanrecht toen mij werd verteld dat het laagje schuim op het kopje Senseo door een snufje varkensvet in de pads kwam. Blijkt het echter een broodje aap verhaal te zijn, maar toen stond er al een andere koffiemachine. Dan maar geen Hollands kopje koffie! En helaas geen verjaardagsfeestje.