« juli 2012 | Hoofdmenu | december 2012 »

11/20/2012

Is Google God?

Steve Wozniak, medeoprichter van Apple, was een van de sprekers tijdens de vierde editie van TEDx Brussel.  Aan het einde van zijn presentatie maakte hij de volgende opmerking: "Nowadays, where do you go to ask questions? The answer starts with ‘GO’, and it’s not God." Het antwoord op deze vraag mag duidelijk zijn. In Wozniak zijn ogen is Google de “Alwetende”. 

 

De vraag of Google God is, is al sinds het bestaan van ‘s werelds grootste zoekmachine gesteld. Er is zelfs een website http://www.isgooglegod.com in het leven geroepen die een overtuigend antwoord geeft op deze vraag. 

De opmerking van Wozniak zet echter wel tot nadenken aan. Google bestaat volgend jaar 15 jaar, en in deze korte tijd is de zoektechnologie een onmisbaar onderdeel van ons dagelijks leven gaan vormen. We kunnen niet leven zonder Google. Google is alwetend en alomtegenwoordig. 

De kerk van Google

Matt MacPherson richtte in augustus 2006 de website http://www.thechurchofgoogle.org op. Tijdens een griepje verveelde hij zich stierlijk en uit pure balorigheid bedacht hij de website. Op de voorpagina van de site is het volgende te lezen: 

We at the Church of Google believe the search engine Google is the closest humankind has ever come to directly experiencing an actual God (as typically defined). We believe there is much more evidence in favour of Google's divinity than there is for the divinity of other more traditional gods. We reject supernatural gods on the notion they are not scientifically provable. Thus, Googlists believe Google should rightfully be given the title of "God", as She exhibits a great many of the characteristics traditionally associated with such Deities in a scientifically provable manner.” 

De traditionele goden hebben volgens MacPherson afgedaan. Wetenschappelijk gezien valt er geen bewijs te leveren dat deze goden bestaan. Google daarentegen bezit wel veel van de eigenschappen die normaliter aan goden worden toegewezen en Google is gebaseerd op gedegen wetenschappelijk onderzoek. MacPherson heeft zelfs negen bewijzen om aan te tonen dat Google god is. Zo is Google onder andere omniscient, omnipresent, onsterfelijk, oneindig, vergeet ze niets en beantwoord ze gebeden. Volgens MacPherson moet Google dus welhaast God zijn. Vandaar dat hij een kerk voor het bedrijf heeft opgericht.

In het boek Church in an Age of Crisis” van James Emery White is zelfs een compleet hoofdstuk gewijd aan de vraag of Google God is. Ook White verwijst naar de invloed die websites als Facebook en Google op ons leven uitoefenen. Volgens White dichten we ze goddelijke kwaliteiten toe. We zijn niet alleen gefascineerd door hun macht, maar net zoals de oude Israëlieten voor de altaren van Baäl knielden, buigen en aanbidden we hen.

Iedereen die ooit heeft gekeken naar de introductie van een nieuw Apple produkt, zal zich de kreten van bewondering herinneren, de “oohs” en “ahhs” zijn dan niet uit de lucht gegrepen. Een complete cultus van ultieme verering is in de afgelopen jaren rondom het merk Apple ontstaan. Volgens wetenschappelijk onderzoek veroorzaakt het merk Apple dezelfde chemische reactie in onze hersenen als een diepgaande  religieuze beleving. En in het geval van Apple is Steve Jobs de messias. 

De toekomst van Google

Terug naar de vraag van is Google God? Op 1 mei 2002 deed Larry Page, medeoprichter van Google en tegenwoordig de CEO van het bedrijf, in een vraag-en-antwoord sessie op de Stanford Universiteit zijn toekomstvisie van Google uit de doeken: “The mission that I laid out for you will take us a little while, since that’s AI-Complete. I don’t know if you guys know what it means? It means artificial intelligence. [...] If you solve search, you can answer any question, that means that you can do basically anything.” In 2006 liet Page weten dat Google pas vijf procent van dit ultieme einddoel had gerealiseerd: People always make the assumption that we're done with search. That's very far from the case. We're probably only 5% of the way there. We want to create the ultimate search engine that can understand anything. Some people could call that artificial intelligence."  Een lange weg moet nog afgelegd worden voordat Google zichzelf AI Complete kan noemen.

Sinds 2006 heeft Google echter de nodige meters afgelegd in het verwezenlijken van haar stip op de horizon. In het laboratorium van het ultrageheime GoogleX wordt nu de lancering van een aantal produkten voorbereid die volledig gebaseerd zijn op vergaande kunstmatige intelligentie technologieen. Denk maar aan de zelfrijdende auto’s van Google, maar ook aan de Knowledge Graph in combinatie met Google Now en Google Glass. Het heeft er alle schijn van dat het einddoel van Google aanzienlijk dichterbij is dan een aantal jaren geleden. Vraag is alleen nog wanneer de kunstmatige intelligentie van Google zelfbewust wordt.

Posted by Sander Duivestein on november 20, 2012 at 10:48 vm | Permalink | Reacties (0)

11/12/2012

Publiek is de nieuwe default

In de film The Social Network, een film over het ontstaan van Facebook, maakt Sean Parker het volgende statement: ‘We used to live on farms, then in cities. Now we live on the Internet.’ De meeste tijd van ons digitale leven brengen we met name door in sociale netwerken. Iedere keer wanneer we een van deze websites bezoeken laten we informatie over onszelf achter. Deze netwerken verdienen vervolgens grof geld doordat ze onze privacy verhandelen. Privacy is de nieuwe munteenheid in deze digitale wereld.

Mark Zuckerberg, de CEO van Facebook, liet zich in januari 2010 in een interview met TechCrunch oprichter Michael Arrington als volgt uit over privacy: ‘People have really gotten comfortable not only sharing more information and different kinds, but more openly and with more people. That social norm is just something that has evolved over time.’ In de ogen van Zuckerberg is privacy geen issue. In het huidige tijdperk bestaat privacy simpelweg niet meer. Vroeger kon je ´s avonds nog je gordijnen dichtsluiten en kon niemand bij je naar binnen kijken. In het digitale tijdperk heeft dit geen zin meer. De gordijnen gaan  niet meer dicht. Iedereen kan altijd naar binnen kijken. Of je nu wilt of niet. Publiek is de nieuwe default.

Het is niet vreemd dat Zuckerberg zo denkt. In het artikel ‘What Facebook Knows’ beschrijft Tom Simonite dat Facebook boven op een gouden berg aan data zit. Volgens Simonite moet Facebook alleen nog een manier vinden om alle mogelijke inzichten die ze kunnen verkrijgen uit deze overvloed aan data te verkopen: ‘One potential use of Facebook’s data storehouse would be to sell insights mined from it. Such information could be the basis for any kind of business. Assuming Facebook can do this without upsetting users and regulators, it could be lucrative.’

Aan het begin van oktober 2012 lanceerde Febelfin, de Belgische federatie van de financiële sector, een online campagne om bewustzijn te creëren voor het feit dat persoonlijke data tegenwoordig op straat ligt. In het onderstaande filmpje verrast waarzegger Dave zijn gasten door allerlei weetjes uit hun priveleven op te diepen. Informatie die hij onmogelijk kan weten. Aan het einde van het filmpje wordt duidelijk waar Dave zijn kennis vandaan haalt.

 

De wereld van sociale netwerken doet sterk denken aan het panopticon (Grieks voor ‘alziend’), een architectonisch principe beschreven door de Engelse verlichtingsfilosoof Jeremy Bentham in 1791. Een panopticon maakt het mogelijk groepen te controleren, te disciplineren, te bewaken, te bestuderen, te vergelijken en te verbeteren. Het gebouw bestaat uit een toren met daaromheen een ring van cellen. Die hebben twee ramen: één naar buiten en één naar de toren toe. Eén opzichter in de toren volstaat om elke bewoner te bewaken, te kennen en te beheersen. We hoeven niet ver te zoeken voor de vergelijking met Facebook: door het raam naarbuiten voeden wij Facebook met de data waarop het platform draait, door het raam naarbinnen beheert Facebook onze digitale dataschaduw zonder dat wij de controle hebben over het gebruik en de exploitatie ervan.

‘Visibility is a trap’, schreef de Franse filosoof Michel Foucault en op het sociale web wordt dat steeds actueler. We geven onze data af aan willekeurige webplatformen en ‘if you are not paying for the service, you are the product’.

Op 1 oktober 2012 zag de minfilm Plurality het levenslicht op YouTube. De film verhaalt over het ultieme sociale netwerk. Een netwerk waarin alles en iederaan aan elkaar gekoppeld is op basis van ieders unieke DNA:

‘It has been two years since the Bentham grid has gone online in New York City. It was a technological marvel. The grid takes all those things unique to you. Your social security number, your passport, your debit and credit accounts and links them to one thing. Your DNA.

With just a touch the grid collects a tiny sample of your genetic material, ID-ing you instantly. Then a purchase can be deducted from your personal accounts or you can unlock and start your car. And it all works within a margin of error of 0.001 percent. The ultimate social netwerk. No cash has to change hands, no ID cards have to be shown, no keys have to be carried. Today you can´t do anything in New York City without the Grid knowing who you are and where you are.’

 

In de wereld van Plurality bestaat privacy niet meer. Het netwerk weet alles. Het is de ultieme verwezenlijking van Benthams visie, een panopticon op steroïden. Big Brother is waarheid geworden. Vraag is of wij in de toekomst in zo’n wereld willen leven?

Posted by Sander Duivestein on november 12, 2012 at 10:29 vm | Permalink | Reacties (0)