« Gesloten deuren: goed en soms lastig | Hoofdmenu | Geen woorden maar daden »

28 maart 2012

Gelijke monniken, gelijke kappen?

Het klinkt misschien raar, maar het kan voorkomen dat je als rechter aan twee mensen die met elkaar hetzelfde strafbare feit hebben gepleegd, toch twee verschillende straffen oplegt.

Een paar weken geleden behandelde ik als politierechter de zaak van twee vrienden die anderhalf jaar geleden samen in auto’s inbraken. Ze tikten een ruitje in en doorzochten de auto op zoek naar een laptop, een gsm en andere spullen. Ze waren daar al twee keer eerder voor veroordeeld; eerst tot een werkstraf en vervolgens tot een werkstraf met een voorwaardelijke gevangenisstraf. Dat had de mannen er kennelijk niet van weerhouden toch weer het dievenpad op te gaan.

Omdat het ook ditmaal wettig en overtuigend was bewezen dat ze de auto-inbraken hadden gepleegd, lag het voor de hand ze nu tot onvoorwaardelijke gevangenisstraffen te veroordelen. Ik heb een van de verdachten dan ook een onvoorwaardelijke celstraf opgelegd. De ander niet. Die heb ik veroordeeld tot een werkstraf en een voorwaardelijke gevangenisstraf.

Persoonlijke omstandigheden
Gelijke monniken, gelijke kappen ging in dit geval niet op. Dat heeft te maken met de persoonlijke omstandigheden van deze verdachte. Je stelt als rechter tijdens een zitting vragen aan verdachten over bijvoorbeeld hun werk en inkomen met het oog op een eventueel op te leggen passende straf. In dit geval woog voor mij zwaar mee dat deze verdachte, in tegenstelling tot zijn vriend, zijn leven inmiddels een andere wending had gegeven. Hij volgt een hbo-opleiding en behaalt goede punten. Zijn stagebegeleider schreef een positieve beoordeling.

Moet ik nu zo iemand naar de gevangenis sturen met alle risico’s van dien? Raken we dan niet juist verder van huis? Omdat de strafbare feiten al weer van zo’n anderhalf jaar geleden waren en de man sindsdien niet meer met politie en justitie in aanraking was geweest, oordeelde ik dat een werkstraf en een voorwaardelijke celstraf een passende en gewenste sanctie zou zijn. Met een forse werkstraf kan hij voelen dat wat hij deed afgestraft wordt, maar houdt hij de ruimte om de positieve wending in zijn leven door te zetten en zijn opleiding af te maken. Daar is de maatschappij bij gebaat.

 

Posted by Brabants Dagblad on maart 28, 2012 at 06:21 vm | Permalink

Reacties

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.