« november 2014 | Hoofdmenu | mei 2015 »

17 februari 2015

Getuigen verhoren

Mijn werkdag als rechter-commissaris ziet er telkens anders uit. En dat vind ik ook de charme van mijn werk. Ik weet bijvoorbeeld ’s ochtends niet wie ik die dag voor me krijg om te verhoren. Welke personen ik verhoor? Dat zijn vaak verdachten in een strafonderzoek. Maar ik verhoor ook getuigen. Dat gebeurt bijvoorbeeld op verzoek van een advocaat of een officier van justitie die daar tijdens een zitting om vragen.

De zittingsrechter wijst niet zomaar alle verzoeken toe. Een advocaat moet goed kunnen aangeven waarom het van groot belang is om een bepaalde getuige te horen. Het kan zijn dat hij extra vragen wil stellen aan getuigen die de politie al heeft verhoord omdat hij meent dat bepaalde zaken nog niet aan de orde zijn gesteld. Het kan ook zijn dat de advocaat getuigen wil horen om de onschuld van zijn cliënt te bewijzen. Als de zittingsrechter instemt met het verzoek, dan ben ik aan zet.

Oogkas 
Een voorbeeld. Een verdachte wordt verweten iemands oogkas te hebben gebroken door hem te slaan. Het slachtoffer heeft aangifte gedaan bij de politie en de politie heeft verklaringen opgenomen van enkele getuigen van de vechtpartij. Als die verklaringen uit elkaar lopen, is het goed voor te stellen dat de verdachte die getuigen nadere vragen wil laten stellen over de toedracht van de vechtpartij. Ik maak regelmatig mee dat de verdachte toegeeft te hebben geslagen, maar dat hij dit deed om zichzelf te verdedigen.

Je kunt je afvragen waarom de zittingsrechter die getuigen niet gewoon zelf op de zitting verhoort. In buitenlandse televisieseries zie je dat vaak. Een enkele keer gebeurt dat ook, zeker als een verdachte een getuige meeneemt naar de zitting. Omdat het horen van getuigen veel van de zittingstijd zou afsnoepen wordt in Nederland meestal de rechter-commissaris daarvoor ingezet.

Door mij de getuigen te laten verhoren, heeft de zittingsrechter meer tijd om de strafzaken inhoudelijk verder te behandelen. Bovendien is het rustiger. Het verhoor is niet in een zittingszaal in aanwezigheid van de verdachte en het publiek, maar gewoon op mijn kamer met de advocaat van de verdachte, de officier van justitie, de griffier en ik. Het is ook allemaal iets informeler. Ik draag bijvoorbeeld geen toga.

Elke dag en elk verhoor zijn dus anders. Is er dan niets voorspelbaar in mijn werk? Nou eerlijk gezegd wel: ik moet al meer dan een jaar van tevoren aangeven wanneer ik een vrije dag wil. Ik vind het niet echt prettig om me al zo vroeg te moeten vastleggen. Maar dat is in mijn werk onvermijdelijk. Alleen zo kunnen we ervoor zorgen dat er in het hele jaar in ieder geval altijd een rechter-commissaris en een griffier aanwezig zijn om getuigen te horen als dat nodig is.

Posted by Brabants Dagblad on februari 17, 2015 at 09:32 vm | Permalink | Reacties (9)